Zoals ieder mens heb ik hobbels gekend. Ik weet hoe het voelt om zoekend te zijn, keuzes te moeten maken en jezelf onderweg soms kwijt te raken. Juist die ervaringen hebben mij gevormd tot wie ik vandaag ben.

Als alleenstaande moeder heb ik mijn zoon mogen begeleiden naar volwassenheid. Inmiddels is hij twintig jaar oud en uitgegroeid tot een prachtig individu. Vanaf jonge leeftijd heb ik hem gestimuleerd om zijn eigen keuzes te maken. Niet door hem te vertellen welke weg hij moest bewandelen, maar door naast hem te staan wanneer hij viel, twijfelde of zijn weg opnieuw moest vinden. Diezelfde visie neem ik mee in mijn werk als coach.

​

Gedurende mijn loopbaan heb ik binnen verschillende organisaties gewerkt en uiteenlopende functies vervuld. Toch is er altijd één rode draad geweest: mensen. Wat beweegt ons? Waarom reageren we zoals we reageren? En waarom blijven we soms vastzitten in patronen die ons niet langer dienen?

​

Door mijn eigen reis groeide mijn begrip voor de verhalen die mensen met zich meedragen. Achter ieder gedrag, iedere reactie en iedere keuze schuilt een verhaal. Tegelijkertijd leerde ik hoe belangrijk eigenaarschap, bewust kiezen en gezonde grenzen zijn.

​

Mijn keuze voor het coachvak voelt daarom niet als werk, maar als een roeping.

​

Ik begeleid mensen die voelen dat er iets schuurt, die vastlopen in oude patronen of verlangen naar meer vrijheid in hun keuzes. Niet door antwoorden te geven, maar door samen te onderzoeken wat zichtbaar wil worden. Zodat er ruimte ontstaat voor nieuwe inzichten, beweging en richting.

​

De naam Reflective Sojourn weerspiegelt precies waar ik voor sta. Reflective staat voor weerspiegelen; zichtbaar maken wat er al is, maar misschien nog niet gezien wordt. Sojourn betekent een tijdelijke verblijfplaats: een plek van rust en reflectie tussen twee bestemmingen.

​

Ik loop graag een stukje met je mee op die reis.